We worden er de laatste weken dagelijks op voorbereid via (publieke) tv en radio; de sportzomer komt er aan. Olympische Spelen, EK voetbal, Tour de France en er worden ook nog twee tournooien getennist; Roland Garros (inmiddels begonnen) en Wimbeldon. Ik snap het niet goed. Eén keer in de vier jaar valt dit allemaal samen maar het is voor het eerst dat ik opmerk er zoveel aandacht aan wordt besteed.
Manlief is een sportliefhebber. Hij kijkt er graag naar. Voetbal en wielrennen zijn favoriet maar eigenlijk kijkt hij overal naar als hij niets beters te doen heeft. Dat wordt dus een topzomer voor hem. Ik ben wat minder sportfanaat. EK voetbal is leuk maar ik volg vooral het Nederlands elftal. De overige wedstrijden kunnen me gestolen worden. Olympische Spelen? Leuk hoor, maar ik kijk alleen als er Nederlandse medaillekandidaten in actie komen. Oké, ik maak een uitzondering voor turnen, dat vind ik geweldig om te zien, Nederlanders in actie of niet. Tour de France? Ach, de voorbij trekkende landschappen zijn wel aardig maar voor de rest niet bijzonder. Tennis? Een finale wil wel eens leuk zijn, maar verder? En dan hebben we het nog geen eens over al die programma's waarin wordt gepraat over sport. Vreselijk al dat vooruitblikken, terugblikken en analyseren. Als ik Mart Smeets zie, verlaat ik onmiddellijk de kamer. Als ik Johan Derksen of Wilfred Genee zie, idem dito.
Ik bereid me ook voor op de sportzomer. Het lijstje met boeken dat ik graag nog wil lezen, is al gemaakt en de reserveringen bij de bieb ook al. Mijn laptop is voorzien van en nieuwe browser die uitzendinggemist.nl ondersteunt en ik geloof dat ik mezelf ook maar eens trakteer op een serie dvd's van mijn favoriete series.
Laat Manlief maar lekker sport kijken. Ik ga me wel vermaken!
Posts tonen met het label sport. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sport. Alle posts tonen
maandag 28 mei 2012
maandag 5 maart 2012
Sport
Ik ben geen sportfanaat. Niet actief en ook niet passief. Vooral dat laatste is soms best lastig aangezien Manlief wel enorm houdt van kijken naar sport. Uiteraard voetbal (wat hij ook actief beoefent) maar eigenlijk kijkt hij naar alle sporten, in ieder geval als er niets anders bijzonders op TV is*. Hij weet dan ook van bijna alle sporten de spelregels. Zelfs van cricket en swirling..... Ik leer er veel van.
Zelf sporten is ook niet mijn grote hobby. Ik ken mensen die al jaren volleyballen, voetballen, tennissen of hardlopen. Ze zitten in een vast ritme, genieten ervan en maker er echt tijd voor vrij. Toen ik op mijn twintigste stopte met badminton (wat ik ook meer deed voor de gezelligheid dan dat ik het echt leuk vond) heb ik nooit meer vastigheid gehad op sportgebied. Af en toe begon ik weer enthousiast te zwemmen of te hardlopen met het voornemen om het nu echt vol te houden. Maar dat was altijd van korte duur. Het is gewoon niet mijn hobby.
Maar nu vind ik het écht nodig. Sinds mijn zwangerschap is mijn conditie achteruit gehold. Dit komt omdat ik nog steeds last heb man rug maar ook door de verhuizing van mijn werk van Utrecht naar Amersfoort. Ging ik eerst 4 dagen in de week op de fiets naar mijn werk (50 minuten per dag op de fiets!), nu zit ik drie dagen in de week in de auto (meestal met drop of ander lekkers onder handbereik). Ik hoef niet uit te leggen wat dat betekent voor mijn conditie. En die rug hè, dat is ook niet leuk. Maar ik merk nu juist wel dat bewegen daar goed voor is. Dus nu heb ik echt een stok achter de deur om te sporten, namelijk minder rugpijn. Een tijd terug heb ik 10 lessen Mom in balance gevolgd. Daarna moest ik zelf weer aan de slag. Aangezien ik zwemmen nog wel aardig vind en dit niet zo belastend is voor mijn lichaam, probeer ik tegenwoordig 1 a 2 keer per week te zwemmen om mijn conditie weer op pijl te krijgen. Daarnaast ben ik via mijn fysiotherapeut in contact gekomen met pilates. Ik merk dat mijn rug het goed doet op de bijbehorende oefeningen. En nu de fysio afgelopen is, wil ik me maar eens aansluiten bij een pilatesgroep om de oefeningen wat meer onder de knie te krijgen. Niet al te lang, want ik ben niet zo van de clubjes...... Als ik de oefeningen onder de knie heb, ga ik zelf wel verder! Maar ik merk dat ik er toch wel plezier in heb. Misschien wordt het nog wel eens wat!
* Nu vind ik het helemaal geen probleem dat hij naar sport op TV kijkt. Ik pak een boek of anders ga ik wat anders doen. Maar wat ik wel hoogst irritant vind, zijn alle praatprogramma's over sport. Sport op TV is prima, maar de zendtijd die het in beslag neemt, wordt met de helft minder als alle voor-, na- en tussenbeschouwingen worden afgeschaft en praatprogramma's zoals VI worden geschrapt.
Zelf sporten is ook niet mijn grote hobby. Ik ken mensen die al jaren volleyballen, voetballen, tennissen of hardlopen. Ze zitten in een vast ritme, genieten ervan en maker er echt tijd voor vrij. Toen ik op mijn twintigste stopte met badminton (wat ik ook meer deed voor de gezelligheid dan dat ik het echt leuk vond) heb ik nooit meer vastigheid gehad op sportgebied. Af en toe begon ik weer enthousiast te zwemmen of te hardlopen met het voornemen om het nu echt vol te houden. Maar dat was altijd van korte duur. Het is gewoon niet mijn hobby.
Maar nu vind ik het écht nodig. Sinds mijn zwangerschap is mijn conditie achteruit gehold. Dit komt omdat ik nog steeds last heb man rug maar ook door de verhuizing van mijn werk van Utrecht naar Amersfoort. Ging ik eerst 4 dagen in de week op de fiets naar mijn werk (50 minuten per dag op de fiets!), nu zit ik drie dagen in de week in de auto (meestal met drop of ander lekkers onder handbereik). Ik hoef niet uit te leggen wat dat betekent voor mijn conditie. En die rug hè, dat is ook niet leuk. Maar ik merk nu juist wel dat bewegen daar goed voor is. Dus nu heb ik echt een stok achter de deur om te sporten, namelijk minder rugpijn. Een tijd terug heb ik 10 lessen Mom in balance gevolgd. Daarna moest ik zelf weer aan de slag. Aangezien ik zwemmen nog wel aardig vind en dit niet zo belastend is voor mijn lichaam, probeer ik tegenwoordig 1 a 2 keer per week te zwemmen om mijn conditie weer op pijl te krijgen. Daarnaast ben ik via mijn fysiotherapeut in contact gekomen met pilates. Ik merk dat mijn rug het goed doet op de bijbehorende oefeningen. En nu de fysio afgelopen is, wil ik me maar eens aansluiten bij een pilatesgroep om de oefeningen wat meer onder de knie te krijgen. Niet al te lang, want ik ben niet zo van de clubjes...... Als ik de oefeningen onder de knie heb, ga ik zelf wel verder! Maar ik merk dat ik er toch wel plezier in heb. Misschien wordt het nog wel eens wat!
* Nu vind ik het helemaal geen probleem dat hij naar sport op TV kijkt. Ik pak een boek of anders ga ik wat anders doen. Maar wat ik wel hoogst irritant vind, zijn alle praatprogramma's over sport. Sport op TV is prima, maar de zendtijd die het in beslag neemt, wordt met de helft minder als alle voor-, na- en tussenbeschouwingen worden afgeschaft en praatprogramma's zoals VI worden geschrapt.
Blij! 15
Afgelopen week werd ik blij van
~ mijn oude, vertrouwde agenda. Na een tijdje gebruik gemaakt te hebben van de agenda in Outlook (die synchroniseert met mijn smartphone) ben ik teruggekeerd naar papier. Ik vind die digitale agenda maar niets....
~ lichaamsbeweging om mijn conditie (zwemmen) en mijn rug (pilates/groundcontrol) weer in vorm te krijgen (daarover later meer). Ik ben absoluut geen sportfanaat maar dit begint echt leuk te worden.
~ mijn collega die vertelde dat ze de tekst om mijn condoleancekaartje gaan gebruiken op het bedankkaartje t.g.v. het overlijden van haar vader. De tekst stond standaard op het kaartje gedrukt, het was niet 'mijn' tekst. Maar zo fijn dat het hen toch troost heeft gegeven. Daar werd ik warm van!
~ een dagje werken in de buitenlucht.
Ik begon met het project nachtkastjes...
en ging daarna aan de slag om de tuin een beetje in voorjaarsstemming te brengen....
en ik kwam opvallend veel lieveheersbeestjes tegen. Dit is er eentje...
~ mijn oude, vertrouwde agenda. Na een tijdje gebruik gemaakt te hebben van de agenda in Outlook (die synchroniseert met mijn smartphone) ben ik teruggekeerd naar papier. Ik vind die digitale agenda maar niets....
~ lichaamsbeweging om mijn conditie (zwemmen) en mijn rug (pilates/groundcontrol) weer in vorm te krijgen (daarover later meer). Ik ben absoluut geen sportfanaat maar dit begint echt leuk te worden.
~ mijn collega die vertelde dat ze de tekst om mijn condoleancekaartje gaan gebruiken op het bedankkaartje t.g.v. het overlijden van haar vader. De tekst stond standaard op het kaartje gedrukt, het was niet 'mijn' tekst. Maar zo fijn dat het hen toch troost heeft gegeven. Daar werd ik warm van!
~ een dagje werken in de buitenlucht.
Ik begon met het project nachtkastjes...
en ging daarna aan de slag om de tuin een beetje in voorjaarsstemming te brengen....
en ik kwam opvallend veel lieveheersbeestjes tegen. Dit is er eentje...
Op naar de volgende week!
Meer "Blij" vind je bij Effie - Martine - Maartje - Philomeen - Debora - Mireille - Belinda – Tabitha - Marit - Froukje - Leontien– Esther – Anne – Arnika – Marielle – Judith – Maartje- Maureen – Marie-Lu - Aukje - Jolanda - Esther - Marlous – Saskia - Sacha - Carla - Tess - Sjaantje - Isabelle - Marjan - Mickey - Mieke - Margriet - Marieke -Barbara - Anouk - Linda - Kitty - Zeeuwse mama, en bij bedenksters Anki & Iris
zaterdag 19 november 2011
Blij! 3
Waar werd ik afgelopen week blij van?
Allereerst van mijn lieve Casper. Die hoeft helemaal niets te doen om mij blij te maken. Maar ik vond het toch erg prettig dat hij verschillende malen tot na 07.00 uur heeft doorgeslapen (-: En natuurlijk geniet ik van alle kleine dingen die hij elke dag voor het eerst doet/ontdekt!
En ik werd blij van mijn allereerste keer sporten na de bevalling. Ik had overal spierpijn en voelde me zo stijf als een hark maar lekker was het wel!
En ik ben blij met mijn creabea-activiteit. Als het gaat om creatief doen heb ik twee linkerhanden maar ik vind het gewoon zo leuk. Dus ik heb me maar eens op een projectje gestort; breien! Kwam er al googlend achter dat dat momenteel heel hip is. De Zeeman heeft zelfs brei-acties. Overigens is daar ook leuke wol te krijgen (en betaalbaar ook). Krijg er helemaal zin in. Eerst maar eens de sjaal en muts voor Casper afmaken... Is al lastig genoeg met mijn twee crea-linkerhanden.
En er kwam nog kraamvisite. Een oom en tante uit Zeeland op doorreis naar de Achterhoek. Vaak zie ik ze niet dus ik vond het erg leuk dat ze Casper kwamen bewonderen!
Hier werd ik ook heel blij van......
Een bloeiende roos in november aan een zeer dierbare stamroos die door de hovenier eigenlijk opgegeven was.....
En er werd weer lekker gegeten; ouderwets draadjesvlees (zo lekker).
Op naar de volgende week!
Meer”Blij!” vind je bij: Effie - Martine - Maartje - Iris - Debora - Mireille - Belinda – Tabitha - Marit - Froukje - Leontien– Esther – Anne – Arnika – Marielle – Judith – Maartje- Maureen – Marie-Lu - Aukje - Jolanda - Esther - Marlous – Saskia - Sacha - Carla - Tess - Sjaantje - Isabelle - Marjan - Mickey - Mieke en bij bedenksters Anki & Iris .
Allereerst van mijn lieve Casper. Die hoeft helemaal niets te doen om mij blij te maken. Maar ik vond het toch erg prettig dat hij verschillende malen tot na 07.00 uur heeft doorgeslapen (-: En natuurlijk geniet ik van alle kleine dingen die hij elke dag voor het eerst doet/ontdekt!
En ik werd blij van mijn allereerste keer sporten na de bevalling. Ik had overal spierpijn en voelde me zo stijf als een hark maar lekker was het wel!
En ik ben blij met mijn creabea-activiteit. Als het gaat om creatief doen heb ik twee linkerhanden maar ik vind het gewoon zo leuk. Dus ik heb me maar eens op een projectje gestort; breien! Kwam er al googlend achter dat dat momenteel heel hip is. De Zeeman heeft zelfs brei-acties. Overigens is daar ook leuke wol te krijgen (en betaalbaar ook). Krijg er helemaal zin in. Eerst maar eens de sjaal en muts voor Casper afmaken... Is al lastig genoeg met mijn twee crea-linkerhanden.
En er kwam nog kraamvisite. Een oom en tante uit Zeeland op doorreis naar de Achterhoek. Vaak zie ik ze niet dus ik vond het erg leuk dat ze Casper kwamen bewonderen!
Hier werd ik ook heel blij van......
En er werd weer lekker gegeten; ouderwets draadjesvlees (zo lekker).
Op naar de volgende week!
Meer”Blij!” vind je bij: Effie - Martine - Maartje - Iris - Debora - Mireille - Belinda – Tabitha - Marit - Froukje - Leontien– Esther – Anne – Arnika – Marielle – Judith – Maartje- Maureen – Marie-Lu - Aukje - Jolanda - Esther - Marlous – Saskia - Sacha - Carla - Tess - Sjaantje - Isabelle - Marjan - Mickey - Mieke en bij bedenksters Anki & Iris .
dinsdag 15 november 2011
Sporting mamma
Zure benen, armen die de lucht niet in kunnen, houterig lopen, een brakke rug en het gevoel alsof ik de hele dag wel kan slapen...... Mamma is voor het eerst weer wezen sporten!
vrijdag 4 november 2011
Stekelvarkentje verliest stekels, buikspieroefeningen en een tripje naar de stad.
Toen ik zwanger was, heb ik meerdere keren de hoop uitgesproken dat ik een kindje met een bos donker haar zou krijgen. Mijn hoop is werkelijkheid geworden want Casper kwam met een fikse bos donker haar op de wereld. Haren die ook zeer eigenwijs rechtop stonden en niet plat te kammen waren. Dat lukt nog steeds niet en ik krijg regelmatig de vraag of ik er gel in smeer. Nou nee, daar vind ik hem nog iets te jong voor. Zijn haar is lange tijd onderwerp van gesprek geweest en er is geen kraambezoek voorbij gegaan waarbij dat haar niet ter sprake is gekomen. Mijn dromen zijn dus meer dan waar gemaakt (-:
In het ziekenhuis schijnen de nachtzusters in een verloren uurtje rondom hem heen te hebben gestaan om zijn haar te bewonderen en hebben hem toen de bijnaam 'Stekelvarkentje' gegeven (dat begreep ik althans toen één van die zusters midden in de nacht mijn kamer op kwam stormen en riep "Mamma van Casper, wakker worden voor de voeding" en gelijk door ratelde over Casper's haar en dat ze hem dus 'Stekelvarkentje' noemden. Ik moest van heel ver weg komen om wakker te worden dus ik sluit niet helemaal uit dat ik het allemaal gedroomd heb....).
Maar goed, inmiddels is Casper's mamma wat minder blij. Stekelvarkentje wordt namelijk kaal. Ik was er al voor gewaarschuwd door medemamma's dat dat kon gebeuren maar tegen beter weten in riep ik dat mijn kind dat niet zou overkomen. Ik negeerde dus ook vrolijk alle haren die ik de laatste dagen in bed en box vond en het feit dat ik toch wel heel makkelijk zijn hoofdhuid kon zien. Totdat J., iemand die Casper wekelijks ziet, gisteren het gevreesde zinnetje uitsprak: "Hij wordt kaal". Ze moet mijn paniek hebben gezien want gelijk er achteraan zei ze: "Maar hij krijgt er prachtig haar voor terug, dat kan ik je verzekeren". Jaja... eerst zien en dan geloven. Nu zijn Manlief en ik beide gezegend met respectievelijk krullen en een stevige bos haar dus er is nog hoop. We wachten het maar af.......
Intussen ben ik druk in de weer met buikspieroefeningen. Ik ben inmiddels bij een fysiotherapeut en een manueel therapeut geweest vanwege mijn rugklachten. Beiden 'zien' gelukkig waar mijn problemen vandaan komen. Mijn klachten hebben een zichtbare oorzaak. 'Gelukkig' omdat ik laatst een arts op de radio hoorde die beweerde dat een aantal aandoeningen gezien kunnen worden als 'modeziekten'. Dat zijn ziekten die in een bepaalde tijd voorkomen en daarna verdwijnen. Modeziekten vormen de kern van zijn proefschrift Dwaalwegen in de Geneeskunde, omdat "ze zo fraai illustreren welke irrationele mechanismen bij patiënt én dokter een rol kunnen spelen" (http://www.kwakzalverij.nl/1353/Symposium_Van_ziekten_die_komen_en_voorbij_gaan) De goede man was voorzitter van de vereniging tegen kwakzalverij, vandaar zijn scepsis. Ook bekkeninstabiliteit valt onder deze zogenaamde modeziekten. Ik besef dat ik nu behoorlijk ongenuanceerd aan het schrijven ben. Wil je meer weten dan moet je de betreffende link maar even lezen. Maar toch, ik voelde me wel een beetje aangevallen. Ik vraag namelijk niet om de pijn en heb er behoorlijk last van. Beetje wrang om dan dit te horen.
Maar goed, of ik bekkeninstabiliteit heb, weet ik niet exact maar beide therapeuten zagen wel dat mijn lage rug, rugwervels en bekken niet erg stabiel waren. Dat heeft vooral te maken met mijn zwangerschap en het feit dat alle ondersteunende spieren het toen zwaar te verduren hebben gehad waardoor bepaalde gewrichten de taak van de spieren zijn gaan overnemen. En aangezien dat hun taak niet is, gaan ze protesteren. Dus ik ben nu druk bezig met oefeningen om die spieren weer sterk te krijgen. Best pittig! Als het allemaal weer wat stabieler is, gaat de manueel therapeut de boel ook nog los masseren want mijn rug schijnt ook behoorlijk stijf te zijn. Ai......
Vanmiddag ben ik met zoonlief naar de stad geweest. Het was niet de eerste keer want een tijd terug waren we al een keer met z'n drieën met de auto naar de stad geweest. Nu heb ik de boel bij elkaar gepakt en ben ik met de bus gegaan. Ik was wel benieuwd hoe deze onderneming zou gaan verlopen. Zeker het in-en uit de bus stappen met de kinderwagen leek me wel even een uitdaging. Gelukkig ging dat allemaal zeer soepel. Het was heerlijk weer dus ik heb lekker genoten van het stadten! Casper heeft een boel indrukken opgedaan. Ik zag gewoon aan hem dat hij aan het luisteren en kijken was naar alles om hem heen. Het moet toch heel wat zijn voor zo'n klein jochie; al die geuren, geluiden en kleuren!
In het ziekenhuis schijnen de nachtzusters in een verloren uurtje rondom hem heen te hebben gestaan om zijn haar te bewonderen en hebben hem toen de bijnaam 'Stekelvarkentje' gegeven (dat begreep ik althans toen één van die zusters midden in de nacht mijn kamer op kwam stormen en riep "Mamma van Casper, wakker worden voor de voeding" en gelijk door ratelde over Casper's haar en dat ze hem dus 'Stekelvarkentje' noemden. Ik moest van heel ver weg komen om wakker te worden dus ik sluit niet helemaal uit dat ik het allemaal gedroomd heb....).
Maar goed, inmiddels is Casper's mamma wat minder blij. Stekelvarkentje wordt namelijk kaal. Ik was er al voor gewaarschuwd door medemamma's dat dat kon gebeuren maar tegen beter weten in riep ik dat mijn kind dat niet zou overkomen. Ik negeerde dus ook vrolijk alle haren die ik de laatste dagen in bed en box vond en het feit dat ik toch wel heel makkelijk zijn hoofdhuid kon zien. Totdat J., iemand die Casper wekelijks ziet, gisteren het gevreesde zinnetje uitsprak: "Hij wordt kaal". Ze moet mijn paniek hebben gezien want gelijk er achteraan zei ze: "Maar hij krijgt er prachtig haar voor terug, dat kan ik je verzekeren". Jaja... eerst zien en dan geloven. Nu zijn Manlief en ik beide gezegend met respectievelijk krullen en een stevige bos haar dus er is nog hoop. We wachten het maar af.......
Intussen ben ik druk in de weer met buikspieroefeningen. Ik ben inmiddels bij een fysiotherapeut en een manueel therapeut geweest vanwege mijn rugklachten. Beiden 'zien' gelukkig waar mijn problemen vandaan komen. Mijn klachten hebben een zichtbare oorzaak. 'Gelukkig' omdat ik laatst een arts op de radio hoorde die beweerde dat een aantal aandoeningen gezien kunnen worden als 'modeziekten'. Dat zijn ziekten die in een bepaalde tijd voorkomen en daarna verdwijnen. Modeziekten vormen de kern van zijn proefschrift Dwaalwegen in de Geneeskunde, omdat "ze zo fraai illustreren welke irrationele mechanismen bij patiënt én dokter een rol kunnen spelen" (http://www.kwakzalverij.nl/1353/Symposium_Van_ziekten_die_komen_en_voorbij_gaan) De goede man was voorzitter van de vereniging tegen kwakzalverij, vandaar zijn scepsis. Ook bekkeninstabiliteit valt onder deze zogenaamde modeziekten. Ik besef dat ik nu behoorlijk ongenuanceerd aan het schrijven ben. Wil je meer weten dan moet je de betreffende link maar even lezen. Maar toch, ik voelde me wel een beetje aangevallen. Ik vraag namelijk niet om de pijn en heb er behoorlijk last van. Beetje wrang om dan dit te horen.
Maar goed, of ik bekkeninstabiliteit heb, weet ik niet exact maar beide therapeuten zagen wel dat mijn lage rug, rugwervels en bekken niet erg stabiel waren. Dat heeft vooral te maken met mijn zwangerschap en het feit dat alle ondersteunende spieren het toen zwaar te verduren hebben gehad waardoor bepaalde gewrichten de taak van de spieren zijn gaan overnemen. En aangezien dat hun taak niet is, gaan ze protesteren. Dus ik ben nu druk bezig met oefeningen om die spieren weer sterk te krijgen. Best pittig! Als het allemaal weer wat stabieler is, gaat de manueel therapeut de boel ook nog los masseren want mijn rug schijnt ook behoorlijk stijf te zijn. Ai......
Vanmiddag ben ik met zoonlief naar de stad geweest. Het was niet de eerste keer want een tijd terug waren we al een keer met z'n drieën met de auto naar de stad geweest. Nu heb ik de boel bij elkaar gepakt en ben ik met de bus gegaan. Ik was wel benieuwd hoe deze onderneming zou gaan verlopen. Zeker het in-en uit de bus stappen met de kinderwagen leek me wel even een uitdaging. Gelukkig ging dat allemaal zeer soepel. Het was heerlijk weer dus ik heb lekker genoten van het stadten! Casper heeft een boel indrukken opgedaan. Ik zag gewoon aan hem dat hij aan het luisteren en kijken was naar alles om hem heen. Het moet toch heel wat zijn voor zo'n klein jochie; al die geuren, geluiden en kleuren!
Abonneren op:
Posts (Atom)