Blij! 2

Moe, moeder, moederst; een goede quote van H. op mijn facebookpagina. Ik had aangegeven dat ik moe was en toen kwam zij hiermee. Mooier kan ik het niet weergeven. Het lijkt wel of ik alle moeheid heb opgespaard en dat dit er nu, met het korter en donkerder van de dagen, ineens uit komt. Het was dus een moe weekje. Weinig geblogd en niet echt stil gestaan met blije momenten, dus ook weinig foto's.... Ga mezelf toch even opmonteren en de blije momenten van afgelopen week hier weergeven (maar dan wel in een wat saaie vorm.....).

Als eerste werd ik blij van Casper. Nu word ik altijd blij van Casper maar nu vooral van het feit dat hij echt lijkt door te slapen! Woensdag was het 05.50 uur, donderdag 06.10 uur, vrijdag 06.05 uur. Joepie!! Dat hij dit maar mag gaan doorzetten! Nadeel is wel dat je met deze tijden daarna niet echt meer makkelijk in slaap komt. Tja.....daar hebben we het maar niet te lang over, dit is tenslotte de blog Blij!

Verder heb ik me al met het voorjaar bezig gehouden. Afgelopen zomer is onze tuin verbouwd en daarbij zijn de meeste bloembollen die nog in de grond zaten verdwenen. Dus even flink geïnvesteerd in bloembollen en deze heb ik afgelopen week in de grond gestopt. Zijn we voor de komende jaren weer voorzien van krokussen, sneeuwklokjes, narcissen en tulpen.

Ook hier werd ik blij van;

Begrijp me goed; huishouden is niet mijn favoriete bezigheid. Gelukkig hebben we de luxe dat J. elke week ons huis komt schoonmaken. Maar J. is een maandje op vakantie dus mag ik het zelf doen. En omdat ik het niet zo vaak doe, vind ik het niet erg en kan ik er zelfs van genieten. Niets geeft zo'n voldaan gevoel als een schoon huis!

Ook nog visites deze week. Donderdag ben ik bij vriendin D. op visite geweest. Haar twee jongens (ruim 4 en bijna 8 jaar) hadden zich al helemaal verheugd op de komst van Casper. Samen met D. heb ik de jongens uit school gehaald en om en om hebben ze de kinderwagen naar huis geduwd. Wel ingewikkeld als je zo klein bent; je ziet wat lastig waar je naar toe gaat :-) Ook wilden ze hem dolgraag vasthouden. Is ook gelukt alleen moest Casper toen wel concurreren met de tekenfilms op tv...Vandaag was de familie M. op visite. Heerlijk weer dus naar de speeltuin geweest!

En zelfs nog lekker gegeten afgelopen week. Zo aten we zuurkool met worst maar dan anders. En ook deze koekjes waren heerlijk!!

Zo terugkijkend was het best een blije week ondanks de vermoeidheid. Waar deze blij!-blog al niet goed voor is!

Op naar de volgende week!

Meer”Blij!” vind je bij: Effie - Martine - Maartje - Iris - Debora - Mireille - Belinda – Tabitha - Marit - Froukje - Leontien– Esther – Anne – Arnika – Marielle – Judith – Maartje- Maureen – Marie-Lu - Aukje -  Jolanda - Esther - Marlous – Saskia - Sacha - Carla - Tess - Sjaantje -  Isabelle - Marjan - Mickey - Mieke  en bij bedenksters Anki & Iris .

Sint Maarten

Vandaag is het 11-11-11; gekker dan gek kun je het in je leven niet krijgen (of je moet tot de gelukkigen behoren die heel oud worden en deze datum twee keer meemaken). De Carnaval begint maar hier in Utrecht is het een andere belangrijke dag: Sint Maarten! Ik weet niet precies waar in Nederland Sint Maarten wel en niet gevierd wordt maar in onze stad is het erg belangrijk aangezien de heilige Martinus de schutspatroon van Utrecht is. Dan kun je zijn naamdag natuurlijk niet overslaan! Ik ben zelf niet opgegroeid met dit feest dus toen ik de grens naar Utrecht overstak was dit nieuw voor mij. Wel van gehoord natuurlijk maar dat er daadwerkelijk kinderen met lampionnen voor de deur staan die een liedje zingen en daarna hun snoeptas wagenwijd openen om 'te vangen' was even wennen.

Inmiddels is die gewenning voorbij en vind ik het erg leuk. Dus de bak met snoep staat klaar en de lantaarn brandt (in onze wijk is dat een teken dat de kinderen welkom zijn om aan te bellen). Laat de kids maar komen!

Tradities

Gisteren hadden wij kraamvisite uit Twente. Op een gegeven moment kwam het gesprek op de versiering die wij nog steeds buiten hebben hangen om te vieren dat wij een prachtige zoon hebben gekregen. Twente vond dat dit er al wel errug lang hing. "Bij ons moet het binnen één a twee weken wel weg zijn". Nu ben ik zelf een geboren en getogen oosterling (ik ben pas op mijn 27e jaar de grens naar het westen des lands overgestoken) dus ik weet wel wel het een en ander over tradities daar. En die verschillen nogal van de tradities hier. Ten eerste het soort versiering; hier in Utrecht zie je vooral de versieringen die bij de Prenatal te koop zijn; een slinger met vlaggetjes, een echte geboortevlag en de beroemde ooievaar die door het raam naar binnen vliegt (die heb ik overigens ook in het oosten wel gezien). Onze versiering ziet er ook zo uit en natuurlijk allemaal in het blauw (behalve de ooievaar, die heeft zijn eigen kleuren gehouden).

Hoewel deze foto niet  bij ons is gemaakt, hebben wij wel zo'n ooievaar

In het oosten is het gebruikelijk dat er een HELE GROTE ooievaar in de tuin wordt gezet (meestal van hout) en dat er vanaf deze ooievaar een waslijn met babywas richting de dakgoot of de dichtstbijzijnde boom loopt. Deze was bestaat uit oude babykleertjes of luiers of een combinatie hiervan. Vraag me niet waarom ze dit doen. Het zal een reden hebben maar die weet ik even niet. Is het hier het gebruik dat de nieuwbakken ouders zelf de versiering verzorgen, in het oosten wordt dit gedaan door familie, vrienden of buren (of door allemaal. Kijk niet gek op dat er meerdere ooievaars en meerdere waslijnen door de tuin lopen, een waar oerwoud!). En die mensen verwachten allemaal een borrel als de was eenmaal opgehangen is. Jaja, pimpelen kunnen ze daar ook heel goed! :-) En is het in het oosten gebruik dat de was daar binnen twee weken binnen is gehaald, hier in Utrecht kan de versiering lang blijven hangen (zoals het bij ons nog steeds hangt na tweeënhalve maand!).
Eerlijk gezegd dat ik graag zo'n megaooievaar met was in de tuin in de was gehad al was het maar omdat dat de traditie is waarmee ik ben opgegroeid. Maar ik was en ben ook heel blij met de versieringen die Manlief in alle drukte van de dagen na de geboorte had gekocht en opgehangen!

Helaas heb ik geen foto kunnen vinden met de oosterse manier van versieren. En dat terwijl er heel veel foto's van ooievaars op internet staan. Ik vond wel een andere afbeelding. Heel flauw maar daarom ook leuk;

Wrang

Vanmiddag kwam er een adviseur van de DELA langs om onze uitvaartverzekering door te nemen. Geen leuke activiteit maar het moet wel gebeuren. Je kunt per slot van rekening niet weg lopen voor de dood. Deze meneer bracht ook nog een cadeautje mee voor Casper, sinds kort ook verzekerd bij de DELA;

Tja....ik weet niet wat ik hier van moet denken. Dat t-shirt had van mij uit mogen blijven. Meneer de adviseur dacht daar precies zo over. Het eerste was hij zei; "Dat t-shirt kan uit, hoor! Ik snap niet zo goed waarom die beer dat shirtje aan moet. Daar wil je een kind toch niet mee belasten. Hij weet nog niet wat het betekent, maar toch". Ik ben het er helemaal mee eens.......

Blij!

Ooit zijn Anki & Iris begonnen met het tellen van hun zegeningen ("Count your blessings"). Een prachtig initiatief dat ik graag voortzet in het onderdeel “Blij!”

Waarvan werd ik de afgelopen week blij?

Als eerste van het prachtige herfstweer...........

Een prachtig plaatje uit eigen tuin......

Met zoon aan de wandel....

genieten van mooie herfstkleuren....

en poezelige voorbijgangers.

En natuurlijk herfsteten!! Stoofpeertjes, zo lekker!

Daarnaast genoot ik ook van het feit dat Casper inmiddels een maatje meer aan heeft en ik hem dus eindelijk wat stoerdere jongenskleding kan aantrekken. Wij wisten niet welk geslacht ons kind zou hebben en hadden dus uniseks kleding gekocht voor de eerste maanden. En nu kunnen we dus eindelijk aan de stoere jongenskleding!

En er was deze week ook weer kraamvisite; met collega E. heb ik gezellig bij gekletst en van haar kreeg Casper een prachtig boek. En de familie E. kwam ook met vijf man (nou, eigenlijk 1 man en 4 vrouwen) sterk. Gezellig naar de speeltuin geweest!

En in mijn eigen tijd (ja, gelukkig heb ik het nog) heerlijk genieten van een mooi boek.

Op naar de volgende week!

Meer”Blij!” vind je bij: Effie - Martine - Maartje - Iris - Debora - Mireille - Belinda – Tabitha - Marit - Froukje - Leontien– Esther – Anne – Arnika – Marielle – Judith – Maartje- Maureen – Marie-Lu - Aukje -  Jolanda - Esther - Marlous – Saskia - Sacha - Carla - Tess - Sjaantje -  Isabelle - Marjan - Mickey - Mieke  

Stekelvarkentje verliest stekels, buikspieroefeningen en een tripje naar de stad.

Toen ik zwanger was, heb ik meerdere keren de hoop uitgesproken dat ik een kindje met een bos donker haar zou krijgen. Mijn hoop is werkelijkheid geworden want Casper kwam met een fikse bos donker haar op de wereld. Haren die ook zeer eigenwijs rechtop stonden en niet plat te kammen waren. Dat lukt nog steeds niet en ik krijg regelmatig de vraag of ik er gel in smeer. Nou nee, daar vind ik hem nog iets te jong voor. Zijn haar is lange tijd onderwerp van gesprek geweest en er is geen kraambezoek voorbij gegaan waarbij dat haar niet ter sprake is gekomen. Mijn dromen zijn dus meer dan waar gemaakt (-:
In het ziekenhuis schijnen de nachtzusters in een verloren uurtje rondom hem heen te hebben gestaan om zijn haar te bewonderen en hebben hem toen de bijnaam 'Stekelvarkentje' gegeven (dat begreep ik althans toen één van die zusters midden in de nacht mijn kamer op kwam stormen en riep "Mamma van Casper, wakker worden voor de voeding" en gelijk door ratelde over Casper's haar en dat ze hem dus 'Stekelvarkentje' noemden. Ik moest van heel ver weg komen om wakker te worden dus ik sluit niet helemaal uit dat ik het allemaal gedroomd heb....).
Maar goed, inmiddels is Casper's mamma wat minder blij. Stekelvarkentje wordt namelijk kaal. Ik was er al voor gewaarschuwd door medemamma's dat dat kon gebeuren maar tegen beter weten in riep ik dat mijn kind dat niet zou overkomen. Ik negeerde dus ook vrolijk alle haren die ik de laatste dagen in bed en box vond en het feit dat ik toch wel heel makkelijk zijn hoofdhuid kon zien. Totdat J., iemand die Casper wekelijks ziet, gisteren het gevreesde zinnetje uitsprak: "Hij wordt kaal". Ze moet mijn paniek hebben gezien want gelijk er achteraan zei ze: "Maar hij krijgt er prachtig haar voor terug, dat kan ik je verzekeren". Jaja... eerst zien en dan geloven. Nu zijn Manlief en ik beide gezegend met respectievelijk krullen en een stevige bos haar dus er is nog hoop. We wachten het maar af.......

Intussen ben ik druk in de weer met buikspieroefeningen. Ik ben inmiddels bij een fysiotherapeut en een manueel therapeut geweest vanwege mijn rugklachten. Beiden 'zien' gelukkig waar mijn problemen vandaan komen. Mijn klachten hebben een zichtbare oorzaak. 'Gelukkig' omdat ik laatst een arts op de radio hoorde die beweerde dat een aantal aandoeningen gezien kunnen worden als 'modeziekten'. Dat zijn ziekten die in een bepaalde tijd voorkomen en daarna verdwijnen. Modeziekten vormen de kern van zijn proefschrift Dwaalwegen in de Geneeskunde, omdat "ze zo fraai illustreren welke irrationele mechanismen bij patiënt én dokter een rol kunnen spelen"  (http://www.kwakzalverij.nl/1353/Symposium_Van_ziekten_die_komen_en_voorbij_gaan)                        De goede man was voorzitter van de vereniging tegen kwakzalverij, vandaar zijn scepsis. Ook bekkeninstabiliteit valt onder deze zogenaamde modeziekten. Ik besef dat ik nu behoorlijk ongenuanceerd aan het schrijven ben. Wil je meer weten dan moet je de betreffende link maar even lezen. Maar toch, ik voelde me wel een beetje aangevallen. Ik vraag namelijk niet om de pijn en heb er behoorlijk last van. Beetje wrang om dan dit te horen.
Maar goed, of ik bekkeninstabiliteit heb, weet ik niet exact maar beide therapeuten zagen wel dat mijn lage rug, rugwervels en bekken niet erg stabiel waren. Dat heeft vooral te maken met mijn zwangerschap en het feit dat alle ondersteunende spieren het toen zwaar te verduren hebben gehad waardoor bepaalde gewrichten de taak van de spieren zijn gaan overnemen. En aangezien dat hun taak niet is, gaan ze protesteren. Dus ik ben nu druk bezig met oefeningen om die spieren weer sterk te krijgen. Best pittig! Als het allemaal weer wat stabieler is, gaat de manueel therapeut de boel ook nog los masseren want mijn rug schijnt ook behoorlijk stijf te zijn. Ai......

Vanmiddag ben ik met zoonlief naar de stad geweest. Het was niet de eerste keer want een tijd terug waren we al een keer met z'n drieën met de auto naar de stad geweest. Nu heb ik de boel bij elkaar gepakt en ben ik met de bus gegaan. Ik was wel benieuwd hoe deze onderneming zou gaan verlopen. Zeker het in-en uit de bus stappen met de kinderwagen leek me wel even een uitdaging. Gelukkig ging dat allemaal zeer soepel. Het was heerlijk weer dus ik heb lekker genoten van het stadten! Casper heeft een boel indrukken opgedaan. Ik zag gewoon aan hem dat hij aan het luisteren en kijken was naar alles om hem heen. Het moet toch heel wat zijn voor zo'n klein jochie; al die geuren, geluiden en kleuren!

Zou het dan toch eindelijk.........

Vannacht werd ik om 04.00 uur wakker. Stilte aan de andere kant van de muur........
En ja, als dat voor het eerst gebeurt dan vraag je je toch even af; Er zal toch niets.......? Nee, niets aan de hand, gelukkig. Casper lag nog heerlijk te slapen. Ik terug naar bed en ik kan niet ontkennen dat ik heb liggen wachten tot ik wel wat hoorde. Raar hoor, als je kind voor het eerst 'doorslaapt'. Mijn eigen lijf wist ook niet wat het overkwam (dames die borstvoeding geven/hebben gegeven, weten wat ik bedoel )-: ). Ik moet toch weer in slaap gevallen zijn wat om 05.30 uur werd ik wakker. Toen wel geluid aan de andere kant van de muur. Ik ben pas écht tevreden als het minimaal 06.30 uur is als 'andere kant van de muur' van zich laat horen maar dit was een goed begin. 7 uur aan een stuk doorgeslapen! Dat het maar snel veel vaker mag gebeuren!