Blij!

Ooit zijn Anki & Iris begonnen met het tellen van hun zegeningen ("Count your blessings"). Een prachtig initiatief dat ik graag voortzet in het onderdeel “Blij!”

Waarvan werd ik de afgelopen week blij?

Als eerste van het prachtige herfstweer...........

Een prachtig plaatje uit eigen tuin......

Met zoon aan de wandel....

genieten van mooie herfstkleuren....

en poezelige voorbijgangers.

En natuurlijk herfsteten!! Stoofpeertjes, zo lekker!

Daarnaast genoot ik ook van het feit dat Casper inmiddels een maatje meer aan heeft en ik hem dus eindelijk wat stoerdere jongenskleding kan aantrekken. Wij wisten niet welk geslacht ons kind zou hebben en hadden dus uniseks kleding gekocht voor de eerste maanden. En nu kunnen we dus eindelijk aan de stoere jongenskleding!

En er was deze week ook weer kraamvisite; met collega E. heb ik gezellig bij gekletst en van haar kreeg Casper een prachtig boek. En de familie E. kwam ook met vijf man (nou, eigenlijk 1 man en 4 vrouwen) sterk. Gezellig naar de speeltuin geweest!

En in mijn eigen tijd (ja, gelukkig heb ik het nog) heerlijk genieten van een mooi boek.

Op naar de volgende week!

Meer”Blij!” vind je bij: Effie - Martine - Maartje - Iris - Debora - Mireille - Belinda – Tabitha - Marit - Froukje - Leontien– Esther – Anne – Arnika – Marielle – Judith – Maartje- Maureen – Marie-Lu - Aukje -  Jolanda - Esther - Marlous – Saskia - Sacha - Carla - Tess - Sjaantje -  Isabelle - Marjan - Mickey - Mieke  

Stekelvarkentje verliest stekels, buikspieroefeningen en een tripje naar de stad.

Toen ik zwanger was, heb ik meerdere keren de hoop uitgesproken dat ik een kindje met een bos donker haar zou krijgen. Mijn hoop is werkelijkheid geworden want Casper kwam met een fikse bos donker haar op de wereld. Haren die ook zeer eigenwijs rechtop stonden en niet plat te kammen waren. Dat lukt nog steeds niet en ik krijg regelmatig de vraag of ik er gel in smeer. Nou nee, daar vind ik hem nog iets te jong voor. Zijn haar is lange tijd onderwerp van gesprek geweest en er is geen kraambezoek voorbij gegaan waarbij dat haar niet ter sprake is gekomen. Mijn dromen zijn dus meer dan waar gemaakt (-:
In het ziekenhuis schijnen de nachtzusters in een verloren uurtje rondom hem heen te hebben gestaan om zijn haar te bewonderen en hebben hem toen de bijnaam 'Stekelvarkentje' gegeven (dat begreep ik althans toen één van die zusters midden in de nacht mijn kamer op kwam stormen en riep "Mamma van Casper, wakker worden voor de voeding" en gelijk door ratelde over Casper's haar en dat ze hem dus 'Stekelvarkentje' noemden. Ik moest van heel ver weg komen om wakker te worden dus ik sluit niet helemaal uit dat ik het allemaal gedroomd heb....).
Maar goed, inmiddels is Casper's mamma wat minder blij. Stekelvarkentje wordt namelijk kaal. Ik was er al voor gewaarschuwd door medemamma's dat dat kon gebeuren maar tegen beter weten in riep ik dat mijn kind dat niet zou overkomen. Ik negeerde dus ook vrolijk alle haren die ik de laatste dagen in bed en box vond en het feit dat ik toch wel heel makkelijk zijn hoofdhuid kon zien. Totdat J., iemand die Casper wekelijks ziet, gisteren het gevreesde zinnetje uitsprak: "Hij wordt kaal". Ze moet mijn paniek hebben gezien want gelijk er achteraan zei ze: "Maar hij krijgt er prachtig haar voor terug, dat kan ik je verzekeren". Jaja... eerst zien en dan geloven. Nu zijn Manlief en ik beide gezegend met respectievelijk krullen en een stevige bos haar dus er is nog hoop. We wachten het maar af.......

Intussen ben ik druk in de weer met buikspieroefeningen. Ik ben inmiddels bij een fysiotherapeut en een manueel therapeut geweest vanwege mijn rugklachten. Beiden 'zien' gelukkig waar mijn problemen vandaan komen. Mijn klachten hebben een zichtbare oorzaak. 'Gelukkig' omdat ik laatst een arts op de radio hoorde die beweerde dat een aantal aandoeningen gezien kunnen worden als 'modeziekten'. Dat zijn ziekten die in een bepaalde tijd voorkomen en daarna verdwijnen. Modeziekten vormen de kern van zijn proefschrift Dwaalwegen in de Geneeskunde, omdat "ze zo fraai illustreren welke irrationele mechanismen bij patiënt én dokter een rol kunnen spelen"  (http://www.kwakzalverij.nl/1353/Symposium_Van_ziekten_die_komen_en_voorbij_gaan)                        De goede man was voorzitter van de vereniging tegen kwakzalverij, vandaar zijn scepsis. Ook bekkeninstabiliteit valt onder deze zogenaamde modeziekten. Ik besef dat ik nu behoorlijk ongenuanceerd aan het schrijven ben. Wil je meer weten dan moet je de betreffende link maar even lezen. Maar toch, ik voelde me wel een beetje aangevallen. Ik vraag namelijk niet om de pijn en heb er behoorlijk last van. Beetje wrang om dan dit te horen.
Maar goed, of ik bekkeninstabiliteit heb, weet ik niet exact maar beide therapeuten zagen wel dat mijn lage rug, rugwervels en bekken niet erg stabiel waren. Dat heeft vooral te maken met mijn zwangerschap en het feit dat alle ondersteunende spieren het toen zwaar te verduren hebben gehad waardoor bepaalde gewrichten de taak van de spieren zijn gaan overnemen. En aangezien dat hun taak niet is, gaan ze protesteren. Dus ik ben nu druk bezig met oefeningen om die spieren weer sterk te krijgen. Best pittig! Als het allemaal weer wat stabieler is, gaat de manueel therapeut de boel ook nog los masseren want mijn rug schijnt ook behoorlijk stijf te zijn. Ai......

Vanmiddag ben ik met zoonlief naar de stad geweest. Het was niet de eerste keer want een tijd terug waren we al een keer met z'n drieën met de auto naar de stad geweest. Nu heb ik de boel bij elkaar gepakt en ben ik met de bus gegaan. Ik was wel benieuwd hoe deze onderneming zou gaan verlopen. Zeker het in-en uit de bus stappen met de kinderwagen leek me wel even een uitdaging. Gelukkig ging dat allemaal zeer soepel. Het was heerlijk weer dus ik heb lekker genoten van het stadten! Casper heeft een boel indrukken opgedaan. Ik zag gewoon aan hem dat hij aan het luisteren en kijken was naar alles om hem heen. Het moet toch heel wat zijn voor zo'n klein jochie; al die geuren, geluiden en kleuren!

Zou het dan toch eindelijk.........

Vannacht werd ik om 04.00 uur wakker. Stilte aan de andere kant van de muur........
En ja, als dat voor het eerst gebeurt dan vraag je je toch even af; Er zal toch niets.......? Nee, niets aan de hand, gelukkig. Casper lag nog heerlijk te slapen. Ik terug naar bed en ik kan niet ontkennen dat ik heb liggen wachten tot ik wel wat hoorde. Raar hoor, als je kind voor het eerst 'doorslaapt'. Mijn eigen lijf wist ook niet wat het overkwam (dames die borstvoeding geven/hebben gegeven, weten wat ik bedoel )-: ). Ik moet toch weer in slaap gevallen zijn wat om 05.30 uur werd ik wakker. Toen wel geluid aan de andere kant van de muur. Ik ben pas écht tevreden als het minimaal 06.30 uur is als 'andere kant van de muur' van zich laat horen maar dit was een goed begin. 7 uur aan een stuk doorgeslapen! Dat het maar snel veel vaker mag gebeuren!

Ecologische voetafdruk

Ik gun het Casper om op te groeien op een mooie en gezonde aardbol.
Nu vond ik het welzijn van onze planeet Aarde altijd al belangrijk maar als je een nieuw wezentje op de wereld zet dat langer meegaat dan jij (dat hoop ik in ieder geval!!), ga je toch wat verder in de toekomst kijken. Ik vraag me dan ook regelmatig af wat wij thuis kunnen doen om wat duurzamer te leven. Dat deed ik voor de geboorte van Casper ook al maar aangezien hij de ecologische voetafdruk van ons huishouden behoorlijk wat groter heeft gemaakt (zie http://www.wnf.nl/nl/wat_wnf_doet/thema_s/voetafdruk/) is het tijd voor herbezinning. Dus vanochtend eerst maar eens de test gedaan op hiervoor genoemde website. Onze voetafdruk komt overeen met dat van een gemiddelde Nederlander. Gatver wat saai.....we zijn al zo gemiddeld en dat dit er ook nog bij (-: Aan de andere kant heel prettig dat we niet 'erger' zijn dan de rest maar het kan natuurlijk altijd beter. Daarom ben ik een aantal gewoonten in ons huishouden is onder de loep gaan nemen (overigens met dank aan een aantal ideeën die ik van anderen opdeed).
Als eerste zijn Manlief en ik minder handdoeken gaan gebruiken. We waren zo gewend om bij elke douchebeurt een schone handdoek te pakken maar dat is totaal niet nodig. Je bent immers al schoon en een handdoek maakt je alleen maar droog. Die kan dus best nog een keer gebruikt worden.
Hetzelfde geldt voor hydrofielluiers van Casper. De kraamhulp 'leerde' ons hoe je een kind het best kunt badderen en daarbij gebruikte zij per badderbeurt 2 hydrofielluiers. Die gebruik ik nog steeds maar ik gooi er slechts één in de was. De ander gebruik ik de volgende dag weer opnieuw. Ze worden namelijk niet beiden even vies (overigens gaat Casper niet elke dag in bad, een wasbeurt met een teiltje water voldoet ook heel goed. Is tegelijk ook beter voor mijn rug).
Daarnaast ben ik ook veel minder de wasdroger gaan gebruiken. Die gebruikten wij standaard voor handdoeken, thee- en keukendoeken, poetsdoeken en beddengoed, ook met mooi weer. Inmiddels hang ik alles gewoon op een droogrek (is wel wat meer werk maar vooruit) en zet ik deze bij mooi weer buiten. Als het slecht weer is, zet ik de wasdroger nog wel aan. Dekbedovertrekken hang ik tegenwoordig over het traphek te drogen. Daar passen ze prima en bijkomend voordeel is ook nog dat ze dan minder in de kreukels zitten en niet meer gestreken hoeven te worden.
Ik klink als een echte huisvrouw, vreselijk........
In ieder geval valt alleen al met de was behoorlijk wat energie te besparen. Door het gebruik van minder handdoeken en luiers draait de machine minder vaak. Door de boel op te hangen, draait de droger minder en daardoor heb je ook minder strijkwerk. Het enige dat ik weiger te doen is op lagere temperaturen wassen. Ik geloof daar namelijk niet in. Mijn was wordt gewoon minder schoon en geloof me; Casper kan behoorlijke vieze vlekken produceren. Mijn handdoekenwas draai ik gewoon op 60 graden, donkere kleding op 40 en fijne was op 30 graden. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat, op hoe lagere temperatuur je met een wasmiddel kunt wassen, hoe smeriger het wasmiddel is (vol met chemische troep, bedoel ik daar mee). Laatst is er tijdens een wasbeurt een wasbol met (gewone) waspoeder blijven 'hangen' (de poeder is op één plek blijven zitten in plaats van zich door te trommel te verspreiden). Gevolg; een enorme vlek op een net nieuw dekbedovertrek. Het duurde even voordat ik doorhad dat het helemaal uitgebeten was door het bleekmiddel dat in het wasmiddel zit. Vieze troep is het!

Ik wil echt niet beweren dat wij hiermee al volledig milieubewust leven hoor. Er branden soms onnodig veel lampen, batterijen zitten te lang in de opladers, mobieltjes hangen te lang aan de oplader, Manlief poetst regelmatig zijn tanden onder de douche (zonde van het water waar je niets mee doet, alleen onder staat, HINT!), ik gebruik soms teveel water om een waterkoker te vullen, de vaatwasser kan op een lagere temperatuur en heel belangrijk; er moet nodig een monteur naar ons vloerverwarmingssysteem komen kijken. De motor daarvan slaat vaak niet af waardoor het onbedoeld veel te warm is.Werk aan de winkel dus!

Gepimpt!

Zoals jullie zien, heb ik de boel een beetje gepimpt. Een paar foto's toegevoegd, een andere achtergrond. Nog steeds heel lief maar wat minder meisjesachtig (al zeg ik het zelf......)

Tierig

Iemand ooit al eens van het woord tierig gehoord?
Ik niet, totdat Corrie, onze kraamhulp het gebruikte voor Casper. Ik heb haar gevraagd wat het betekende maar was het inmiddels alweer kwijt (zal de zwangerschapsdementie zijn...) totdat het woord de laatste weken weer regelmatig door mijn hoofd spookte. Ik vind het namelijk een grappig woord. Vandaag ben ik er eindelijk aan toegekomen om het op te zoeken in het woordenboek (Kramers). Tierig betekent welig groeiend/opgewekt/levenslustig. Nou, Corrie had het bij het rechte eind! Casper doet en is het allemaal!
Hij begint een echt ventje te worden. Hij is de wereld aan het verkennen, is erg bewegelijk en vindt alles wat zijn ogen zien zeer interessant. In de box slaat hij tegen alles aan wat hij ziet en in zijn bereik ligt. Zo grappig om te zien. Tierig zijn heeft echter ook een nadeel; borstvoeding geven wordt er niet makkelijker op. Hij heeft inmiddels ontdekt dat je namelijk ook dingen kunt zien als je bij mamma aan de borst ligt. Mamma zelf bijvoorbeeld. Die wordt regelmatig getrakteerd op een vette smile onder het voeden (zo schattig). Maar ook de muur, de lamp, de bomen buiten, de poes etc.. Heel leuk allemaal maar ondertussen komt er van drinken weinig terecht......Casper is teveel afgeleid! Het voeden duurt daarom wat langer dan ik gewend was en dat is even wennen. Soms heb ik de neiging om hem zo'n slaapmasker voor de doen, zo'n ding wat al die sjieke Amerikaanse mevrouwen in films ook hebben. Dan kan ie zich alleen maar op het drinken concentreren. Maar dat vind ik ook zo sneu. En daarnaast; ik wil zijn smile ook niet missen!

Met Casper's mamma gaat het ondertussen even wat minder. Die heeft last van haar rug!
Ik heb tijdens mijn zwangerschap erge last gehad van mijn bekken. Ik vermoed dat het daar nog van komt. Komende week maar weer een afspraak gemaakt bij de fysio. Want last hebben van je rug als je vaak een kind moet tillen, is geen pretje!

Casper en het vriendelijke spookje

Sinds de geboorte van Casper kregen/krijgen wij vaak de vraag waarom we juist voor deze naam hebben gekozen. Bij het horen van die vraag moet ik altijd aan mijn moeder denken. Zijn schreef als antwoord op deze vraag in "Het grote boek van Ikke" (voor velen vast wel bekend, je kreeg (en krijgt het nog steeds) cadeau als je bij de Rabobank een spaarrekening opende); omdat je ouders Margriet zo'n mooie naam vonden. Tja....dat snap ik. Je geeft je kind per slot van rekening geen lelijke naam! Maar waarom vonden ze de naam Margriet dan zo mooi? Gelukkig heb ik daar wel mondeling antwoord op gekregen. Ze vonden het een vrólijke naam. Kijk, dan weten we al veel meer. Ik heb me overigens eens laten vertellen dat dat vrolijke zelfs door wetenschappelijke onderzoek is bewezen. Veel mensen schijnen namen met twee lettergrepen en een combinatie van een a/ie of ij-klank mooi te vinden; Marieke, Martijn, Marijn en dus ook Margriet. Mijn ouders hadden het dus bij het rechte eind :-) (hoewel dat natuurlijk altijd persoonlijk blijft).
Maar nu terug naar de naam Casper. Wij hebben hiervoor gekozen omdat we het zowel een stoere als een lieve naam vonden. Het doet mij wel een beetje aan een dappere ridder denken. Dat is het stoere deel. Wat betreft het lieve deel; het deed ons ook denken aan Casper het vriendelijke spookje. Een hele oude tekenfilm. Geen moderne computeranimatie maar nog met de hand getekend. Vooral omdat het om een vriendelijk spookje gaat, gaf de doorslag....

Heel blij was ik dus ook toen ik een week geleden een DVD in de winkel vond met daarop vier originele tekenfilmpjes van Casper. De DVD was snel gekocht! Eenmaal thuis installeerden Manlief en ik ons voor de tv en vol verwachting keken we naar de tekenfilmpjes (dit nadat we met stijgende verbazing de toelichting op het hoesje hadden gelezen. Deze verging van de spelfouten). Het was immers al lang geleden en we konden ons echt niet meer herinneren wat spookje Casper zoal meemaakte.

Conclusie; het duurt nog heel wat jaartjes voordat wij ons eigen kleine spookje oud genoeg vinden om naar deze DVD te kijken. Wat een drama's zeg. Casper is eenzaam, ongelukkig, depressief, verliest bijna al zijn vriendjes, wordt verstoten door zijn medespookjes en als klap op de vuurpijl wil hij in één van de filmpjes een einde aan zijn leven maken door op de spoorbaan te gaan liggen (hij had er zeker even niet bij nagedacht dat dat niet werkt als je een spook bent.....). Geen geschikte filmpjes dus voor onze Casper.

Gelukkig stonden er nog twee bonusfilmpjes op de DVD van Daffy Duck en Bugs Bunny. Conclusie daarvan; die ouderwetse tekenfilmpjes zijn stukken leuker dan die computeranimaties van tegenwoordig!