Zitzak

Casper vindt het de laatste tijd erg leuk om al onze kussen op de grond te gooien en zich daar in te laten vallen. De grootste pret heeft hij er van. Maar omdat wij steeds onze kussen kwijt waren en onze vloer wat stoffiger is dan de bank, besloten we om een grote zitzak voor onze kleine man aan te schaffen. Een groot succes........

 

Helemaal onschuldig is dit tijdverdrijf niet. Vlak na het nemen van deze foto's, bedacht Casper zich dat het ook wel leuk was om over de zak te lopen. Gevolg.......een fikse bloedneus en een krijsend kind! Oppassen geblazen dus.

Liebster Blog Award

En toen werd ik vorige week door Stephanie maar zo genomineerd voor de Liebster Blog Award. Zie http://neongroen.blogspot.nl/2012/11/liebster-blog-award.html. Zo lief! En wat een eer.....
Toch heb ik vriendelijk voor de eer bedankt. Een combinatie van de puf niet hebben om alles uit te voeren wat er bij de nominatie komt kijken (wat ondankbaar, vind je niet?) en een behoorlijk portie koudwatervrees. Als ik zie wat anderen allemaal voor mooie blogs produceren, vind ik die van mij niet veel voorstellen...... Oké, het gaat bij mij ook niet om het uiterlijk van de blog maar om het verhaal, maar toch.
Doel van mijn blog was vorig jaar om familie en bekenden 'op afstand' (letterlijk) te laten delen in de ontwikkelingen en belevenissen van Casper en zijn nieuwbakken moeder. Inmiddels is het ook een prachtig naslagwerk voor 'later' aan het worden. Een soort digitaal plakboek waar anderen gelijk van mee kunnen genieten.En die anderen zijn niet alleen maar bekenden en familie, daar zitten inmiddels ook wat onbekenden bij. Ik heb maarliefst 8 (!) vaste volgers en geloof me, dat is niets.... En dat je dan maar zo voor een Award genomineerd is alleen maar leuk.
Zoals ik al schreef, gun ik mezelf niet de tijd om alle werkzaamheden uit te voeren die bij de nominatie horen. Ik wil jullie echter wel laten weten welke blogs ik zoal leuk vind om te bekijken. Let op, het gaat hier dus niet om nominaties maar om je een beeld te geven van mijn favoriete blogs.
http://maarnietvangrijs.blogspot.nl
http://imaziet.blogspot.nl
http://sillyoldsuitcase.blogspot.nl
http://eenvoudigleven.blogspot.nl
http://neongroen.blogspot.nl
http://itsmiek.blogspot.nl
http://goodoldhousehold.blogspot.nl
http://zinzonzien.wordpress.com
Diverse en uiteenlopende blogs, zoals je ziet. De één volg ik uit interesse, een paar anderen omdat het bekenden van me zijn en weer anderen omdat ze gewoon leuk zijn om te lezen!

Creabea

Zo langzamerhand begint Casper zich een beetje te interesseren voor creativiteit. Tot nu toe moest hij er niet veel van hebben. Op het kinderdagverblijf beperkten werkstukken zich vaak tot een enkele stip of streep en was de interesse daarna helemaal verdwenen (werd mij aan het einde van de dag meegedeeld, als ik Casper kwam halen). Dit wetende, deed ik thuis ook geen enkele poging om hem een kunstwerk te laten fabriceren. Van zijn ouders moet hij het ook niet hebben op dat vlik; Manlief en ik zijn beiden niet echt kunstzinnig aangelegd. Maar toen vond ik het toch tijd worden om zijn creativiteit wat te stimuleren.
Op advies van collega A. kocht ik bijenwaskrijtjes van Stockmar. Het voordeel van werken op een pabo is dat je veel collega's hebt die allemaal heel veel kennis over (de ontwikkeling van) kinderen hebben op veel verschillende gebieden. Ideaal als je zelf een kleine hebt en wat wil weten over ontwikkeling op een bepaald gebied. A. geeft schrijven en handschriftontwikkeling en met haar raakte ik in gesprek over de voorkeurshand. Zelf ben ik een verstokte linkshandige. En hoewel ik daar prima meer overweg kan, heb ik wel altijd gemerkt dat dat onze maatschappij rechtshandig is ingericht. Ik vroeg me af of Casper dit linkshandig zijn niet onbewust overneemt als ik hem dingen (linkshandig) voor doe. Volgens mijn collega was dit niet het geval maar zij adviseerde wel om Casper dingen aan te geven in zijn rechterhand. Op de vraag van mij waarom antwoordde zij weer "de maatschappij is nu eenmaal ingericht op rechtshandigen, dus dat is het makkelijkst". Nu heb ik grote twijfels of Casper  inderdaad rechtshandig wordt als ik alles in zijn rechterhand geef (en hij zal net zo gelukkig worden als hij linkshandig wordt, daar twijfel ik niet aan) maar proberen kan altijd.
Maar nu even terug naar de bijenwaskrijtjes.
Zoals te zien op de foto's, zijn die bokles rechthoekig en van bijenwas (het lijkt erg op wasco).

Door de vorm kunnen kinderen de krijtjes maar op één manier vasthouden en deze manier is de manier waarop ze later ook hun pen of potlood vast moeten houden. Door deze krijtjes wordt dus al automatisch een goede (latere) pengreep gestimuleerd.
Allemaal leuk en aardig natuurlijk maar het laatste wat ik wil is dat Casper op zo'n jonge leeftijd al alles perfect en juist moet doen. Hij hoeft geen slachtoffer te worden van mijn beroepsdeformatie :-) Hij moet dus doen waar de krijtjes voor bedoeld zijn; kleuren!! En dat lukt best aardig. Hoewel het ook erg leuk is om andere dingen met de krijtjes te doen.

Rechtop zetten bijvoorbeeld...

Of torens van bouwen!

De eerste keer.......

Wie zijn dat dan?

Eeeeeh....

Als ik ze niet aanpak, doen de Pieten ze wel in mijn capuchon

Ik blijf op veilige afstand......

Gewonnen!

Ik ben een fan van Charlotte Dematons, meer precies van haar boeken. Na een tijd als illustratrice van kinderboeken te hebben gewerkt, maakt ze tegenwoordig haar eigen boeken. Het zijn vooral kijkboeken die van haar hand komen. De gele ballon heb ik een tijd lang bij iedereen die een kind kreeg als kraamcadeau gegeven. Net nieuw van haar is Nederland maar mijn grote favoriet is Sinterklaas.

Al vanaf het moment dat dit boek verscheen kan ik uren naar de prachtige tekeningen kijken en altijd zie ik wel weer iets nieuws of iets grappigs. Toch vond ik het altijd onzin om het boek maar zo te kopen.Ik nam me echter wel voor dat dit boek ooit het allereerste Sinterklaascadeau zou zijn wat mijn eerste kind zou krijgen. Tja.....en dan is het zover. Je hebt een eerste kind en Sinterklaas komt eraan. En dan zijn er 10.000 andere dingen die je kunt bedenken en waar je kind meer aan heeft dan aan dat boek. Wederom stond ik kwijlend met het boek in mijn hand en besloot ik met pijn in mijn hart om toch maar een jaartje te wachten. Ik vreesde namelijk dat Casper's kinderhandjes binnen no-time de bladzijden van dat mooie boek vernield zouden hebben en dat vond ik jammer. Toen ik al mijn andere Sinteklaascadeautjes binnen had, zag ik ineens dat er tegenwoordig ook een kartonnen versie van het boek te koop is, geschikt voor kinderhandjes :) Maar toen had ik zal zoveel ander spul gekocht dat ik het teveel vond worden. Volgend jaar......
Intussen zag ik het boek echt overal liggen en stond het zelfs, in groot formaat, op mijn werk te pronken. Ik werd er hebberig van.
En toen, ineens, dit mailtje in mijn inbox;
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Beste lezer,

Gefeliciteerd! Je hebt meegedaan met de Sint-actie van Groter Groeien en hebt een Sinterklaas boek gewonnen!

De prijs wordt z.s.m. naar het door jou ingevulde adres gestuurd.

Veel plezier!

Met vriendelijke groet,

Floor van Lieshout

Marketing Kek Mama & Groter Groeien

VolgKek Mama enGroter Groeien nu op Twitter.

Sanoma Media B.V. | Capellalaan 65 | 2132 JL | Hoofddorp | P.O. Box 1900 | 2130 JH | Hoofddorp | The Netherlands
Tel +31 (0)88 556 7335 | floor.vanlieshout@sanomamedia.nl |www.sanomamedia.nl |www.twitter.com/SanomaMediaNL

KvK nr. 33.13.30.64 Amsterdam

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Een maand geleden deed ik mee aan de sint-actie van Groter Groeien. Er werden heel veel cadeautjes gratis weggegeven. Je hoefde alleen maar te reageren via de website. En ik reageerde op een aantal dingen, waaronder mijn geliefde boek. Nu win ik nooit was dus ik was alweer vergeten dat ik meedeed. En toen dus dit mailtje.

Gisteren was daar ineens een wit busje. Uit dat busje kwam een meneer met een pakje....

Ik snap nu waarom ik het niet 'mocht' kopen. Het was een teken!

En het blijkt ook nog de kartonnen versie te zijn. Geschikt voor kinderhandjes....



Schoenen

Dit zijn ze dan; Casper's eerste paar schoenen.

Hier zie je al heel goed dat ze gedragen zijn....

Een paar echte Bunnies, maat 22, stoer maar toch soepel.
Inmiddels zijn ze een week oud en tippelt Casper er al vrolijk op rond. In het begin was het wennen voor Casper. Hij kon er moeilijk aan wennen dat ie geen rechtstreeks contact met de grond had en struikelde regelmatig over zijn eigen voeten. Inmiddels gaat het beter hoewel ie nog steeds beter loopt zonder schoenen dan met schoenen.
Voor mij is deze verandering ook een uitdaging maar dan wel op een hele andere manier. Ik wil de schoenen graag netjes houden. Het zou toch leuk zijn dat ie de winter door komt met deze stappers, ze waren namelijk niet goedkoop. Die gedachte probeer ik inmiddels maar zoveel mogelijk los te laten want dat netjes houden is een onmogelijke opgave met een kind van 15 maanden dat de hele wereld als een grote ontdekking ziet. We zullen zien hoe lang ze mee gaan.

De speeltuin is niet direct een goede omgeving voor nieuwe schoenen...

35 jaar geleden kreeg ik zelf mijn eerste schoenen. Toen werd er nog zuiniger gedaan met schoenen dat nu. Toen ze te klein werden, sneed mijn moeder gewoon de neus eruit en kon ik nog weer een poosje verder. Was heel gewoon toen, vertelde mijn moeder altijd......

Mijn eerste paar schoenen, Renata, maatje 21 met uitgesneden neus!

Speeltuin

Nu Casper zich meer verticaal dan horizontaal voortbeweegt, kunnen we ineens ook naar de speeltuin. En daar heeft onze grote kleine man het erg naar zijn zin!

Eerst even de kat uit de boom kijken bij een bankje

Dan op onderzoek uit

Wat kun je hier mee?

Deze hoort niet bij de speeltuin maar is ook erg leuk

Alles wat kan ronddraaien is leuk, als ik er maar niet zelf op hoef

Ha, eindelijk iets dat beweegt en waar ik op durf en kan!