Dansen

Ineens is muziek doorgedrongen in de wereld van Casper. Als ie maar een toontje hoort, begint zijn kleine lijf op en neer te bewegen en even later gaat er een arm (soms twee) de lucht in mét opgestoken wijsvinger. Waar ie dat wijsvingertje vandaan heeft, weten Manlief en ik niet maar het ziet er uit als een volleerd dj!

Grote jongen! 6

Nu Casper een jaar oud is, is het weer een tijd voor een update van zijn ontwikkeling. En deze gaat, zoals altijd, snel. Ik houd het bijna niet meer bij....
Het meest zichtbare deel van zijn ontwikkeling is toch wel de manier waarop hij zich voort beweegt. In mijn vorige "Grote jongen" beschreef ik nog dat hij zich inmiddels kon optrekken tot staan; inmiddels loopt hij. Nog niet alleen, hoor. Maar wel langs tafels, stoelen, benen en kasten én achter een loopkarretje. Deze laatste kreeg hij voor zijn verjaardag cadeau. Ik dacht dat het wel een tijdje zou duren voordat hij door had hoe dat lopen achter zo'n karretje zou werken maar een dag na zijn verjaardag deed hij het al. Waarschijnlijk zat het al in zijn 'systeem' maar had hij alleen het juiste instrument nog even nodig. Manlief beweert al een tijdje bij hoog en laag dat hij 1 september alleen zou kunnen lopen. Ik beweerde dan terug dat ik dat echt niet zag gebeuren en heb gelijk gekregen (altijd leuk). Hoewel het lopen achter een karretje hem goed afgaat, is alleen lopen nog een stap te ver.

Verder zie ik dat Casper steeds meer dingen gaat snappen. "Breng de bal eens terug", "Pak de auto maar", "Doe het blokje maar in dat gat". Het zijn allemaal opdrachten die hij snapt en uitvoert. Heel gewoon natuurlijk, maar ik vind het toch bijzonder omdat het, in mijn ogen, vanzelf lijkt te gaan. Ik heb niet het gevoel dat we het hem echt hebben moeten leren. Of laat ik het anders zeggen; het leerproces is niet echt zichtbaar. Het gebeurt achter 'gesloten' deuren.
Inmiddels zie ik hem ook écht spelen. Was hij eerst vooral aan het gooien met speelgoed, nu doet hij er ook echt iets mee; rijden met auto's (favoriet), de balletjes van de balspuwende olifant (jawel, ze bestaan) ophalen en weer in de slurf stoppen, gooien met de bal, blokken terug in de blokkenstoof stoppen (vaak niet in het goede gat, maar vooruit, er moet iets te leren overblijven) etc.

 

Wat betreft Casper's taalontwikkeling heb ik nog niet veel te melden. Hij heeft een kleine woordenschat, waarvan de meeste woorden zeer regelmatig terugkomen. Ik heb vaak echter geen flauw idee wat hij bedoelt. 'Thad' en 'thie' gebruikt ie om aan te geven dat ie iets ziet wat hij kent of leuk vindt. 'Thik' staat voor Dikkie Dik (zijn grote vriend) en 'phe' is volgens ons Poes. Pappa en mamma zegt hij ook maar nog niet bewust. Vaak verhaspelt hij het tot 'papmam' of 'mampap'. Hij gebruikt ook heel vaak het woord 'sthat' en ik vraag me altijd af wat hij daarmee bedoelt. Van de week bedacht ik ineens dat hij daar misschien 'Casper' mee bedoelt, maar of dat werkelijk zo is?

Bah!!

Vandaag eens een blog over de wat mindere kant van Casper; poepluiers!
Toen Casper nog klein was en alleen borstvoeding kreeg, vond ik zijn poepluiers allesbehalve onaangenaam. Ik wil niet zeggen dat ik ze lekker vond maar ik vond ze wel 'vertrouwd' ruiken. Ik heb wel eens horen zeggen dat moeders de poepluiers van hun kinderen nooit vies vinden en dat begreep ik toen wel. Met de nadruk op toen.......Nu vind die luiers ronduit een ramp! En niet alleen ik, ook Manlief staat bepaald op zijn gemak Casper's poepluiers te verschonen. Wat een stank!
Met dat Casper's eetpatroon is veranderd, veranderde ook de samenstelling en de geur van de luiers. Het werd er niet beter op. Maar nu Casper 'grote-mensen' eten krijgt, gewone melk drinkt en geen (pap)flessen meer krijgt, is het niet meer te harden. Het allerergste ruiken de poepbroeken nadat hij eten uit een kant en klaar 'potje' heeft gehad. Nu ben ik toch al niet zo'n fan van dat spul maar als wij echt iets eten wat voor Casper nog niet geschikt is (of we eten helemaal niets, zoals afgelopen week, toen Manlief en ik beiden geveld waren door een buikgriep) dan wil zo'n potje wel eens uitermate handig zijn. En zo 'nep' die potjes smaken, zo nep (en vies!!) ruikt ook de poep die daaruit voortkomt.
Tegenwoordig is het een strijd tussen Manlief en mij wie Casper's poepbroek moet verschonen. Het liefst komen we er beiden onderuit. En deluieremmer, die tot nu toe de belofte waarmaakte dat ie reukloos was, stinkt aan alle kanten. Bah, bah, bah!

1

Terwijl wij zuchtten onder de hitte van de warmste dag van het jaar tot nu toe en de mussen dood van het dak vielen, vierde onze "grote kleine" jongen zijn eerste verjaardag. Casper is nu echt een jaar oud!

Vrijdag vierde hij zijn verjaardag al op het kinderdagverblijf......

....met een mooie muts.

Gisteren was het de echte dag en werd al vroeg met cadeautjes gespeeld......

....was er een mooie taart....

....kwamen er veel gelukwensen via de post (verkijk je niet op de hoeveelheid kaarten, ik was zelf ook pas jarig)....

....en bracht de visite veel mooie cadeautjes mee.

Casper zelf vond het allemaal best. Pakjes werden met een lach bekeken en vervolgens genegeerd, de taart was errug lekker en het bezoek ook wel aardig. Maar verder ging ie lekker zijn eigen gang.....
Zelf vond ik het erg gezellig maar ook erg warm *tohotforabirthday*. Ballonnen bezweken onder de hitte, de overgebleven taart (waarvoor geen plek was in de koelkast vanwege het koelen van fris, bier en wijn) kon gelijk bij de vuilnis en ik was compleet uitgeteld 's avonds. Maar het is gebeurd; Casper is 1 jaar geworden! Hoera!

Trakteren

Morgen is het eindelijk zo ver; Casper wordt 1 jaar!
Voordat hier een bescheiden feestje losbarst, wordt zijn verjaardag vandaag eerst op het kinderdagverblijf gevierd. En daar hoort natuurlijk een traktatie bij. In de bladen lees ik veel over traktaties. Aan de ene kant over de stress die het geeft omdat het allemaal uitgebreid, creatief en goed/beter/best moet zijn en aan de andere kant de verhalen dat je vooral niet moet overdrijven en gek moet laten maken door andere ouders. Er is zelfs een blad (volgens mij Kinderen, weet het niet zeker) die elke maand een traktatietip geeft. Je kunt deze uitscheuren en bewaren.
Gelukkig wordt Casper nog maar 1 jaar en heeft hij, net als zijn speelkameraadjes op de babygroep, nog geen enkel benul van verjaardagen, traktaties en wedijverende ouders. Het kdv geeft zelf ook aan om er niet te veel aandacht aan te schenken. Gelukkig! Dat hoor ik graag.....
Toch wil ik natuurlijk wel iets leuks; iets leuks en simpels. Al enige tijd liep al wat na te denken (ik hou niet van laatste-moment-ideeën) totdat ik bij de Hema liep en de traktatie bijna voor mijn neus lag.
Ik zag deze satéprikker-molentjes hangen

en deze overbekende Jip en Janneke-rozijntjes liggen

en mijn hersenen maakten een eenvoudige combinatie.

Klein kaartje eraan (computer het werk laten doen) en: Klaar is Klara!

En zo is Nederland weer wat molentjes rijker!


(Ik was eerst van plan om het nog simpeler te maken en het molentje gewoon in het doosje te steken maar losse sateprikkers en kleine kinderen leek me geen geweldige combi. Vandaar toch maar met een plakbandje vastgezet).

Geknipt

Gisteren weer een kleine mijlpaal in het leven van onze Casper; zijn haren zijn voor het eerst geknipt!

Bij pappa op schoot gaat het prima

Casper werd geboren met een enorme bos donker haar dat rechtop stond en heel lang rechtop bleef staan. Op een gegeven moment werd hij wat kaler maar inmiddels heeft hij een weer een flinke bos haar dat af en toe nog steeds rechtop staat maar over het algemeen netjes plat ligt. Inmiddels is het ook niet donker meer maar donkerblond. Aangezien het steeds langer werd en hij er komende zaterdag natuurlijk netjes uit moet zien (dan wordt hij 1 jaar!!), zijn we gisteren naar de kapper geweest.

Voor de achterkant draaien we ons even om

Wij gaan altijd naar een kapster die aan huis werkt en dat is best prettig met zo'n kleine. Het is prima gegaan. Casper zat bij Manlief op schoot en dat werkte goed. In het begin leek hij er ook echt van te genieten. Terwijl de kam over zijn hoofd ging, zat hij met een gelukzalige glimlach voor zich uit te mijmeren. En het allerleukste? Dat Casper een kwartier lang in de spiegel naar zichzelf kon kijken. Iets leukers bestaat er op dit moment niet!

Het resultaat



Vakantie

Na twee weken op vakantie te zijn geweest in Engeland zijn we maandag weer heelhuids thuis gekomen. Het was de eerste lange vakantie met Casper, nadat we eerder al een keer een midweekje Center Parcs hadden gedaan.
Het is allemaal prima verlopen. Ik was vooral erg benieuwd hoe de heen- en terugreis zouden gaan verlopen. Casper zit toch een dikke 11 uur in een stoeltje achter in de auto (uiteraard met onderbrekingen van pauzes en de bootreis, maar toch). Het ging allemaal prima. Hij vermaakte zich schijnbaar goed met naar buiten kijken en het knuffelen met Dikkie Dik want we hebben hem niet horen mopperen. Verder heeft hij ook veel geslapen, een ideale bezigheid in de auto (waarin hij op zijn moeder lijkt (-; ).
Verder ging ook alles prima. We probeerden in onze activiteiten zoveel mogelijk rekening te houden met zijn ritme maar lukte dat een keer niet dan viel hij gewoon in slaap in de buggy of, terwijl we aan het wandelen waren, in de draagzak achter op onze rug. Ook zijn we regelmatig uit eten geweest. We gingen opzettelijk vroeg zodat we thuis waren voordat hij moest gaan slapen. Maar ook hierin was meneer makkelijk; als hij moe was, ging hij gewoon slapen. Klein nadeel van dat slapen buiten zijn bed was wel dat hij het op een gegeven moment niet meer leuk vond om overdag in zijn campingbedje te slapen, maar dat was gelukkig van korte duur.
Los van hoe Casper het deed, bemerkte ik bij mezelf toch wel dat het een andere vakantie was dan dat Manlief en ik gewend zijn. Het alles-kan-en-alles-mag gevoel heb ik niet gehad. Hoe je het ook wendt of keert, er moet toch voor een klein kind gezorgd worden. Je blijft in een ritme waardoor het echte vakantiegevoel er niet helemaal was. Dat knaagde toch wel een beetje (bij mij dan, Manlief had nergens last van)  maar ook daar kon ik me overheen zetten. We hebben een leuke vakantie gehad!

Een kleine fotoreportage....

Casper gaat op de boot gelijk op onderzoek uit...

We waren op vakantie in Chipping Campden, een middeleeuws marktstadje in de Cotswolds

Onze cottage heette Badgers End

We hebben veel gewandeld. De draagzak beviel goed!

We bezochten Oxford (dit is Christ Church College)

We kwamen tijdens onze wandelingen veel schapen tegen

Ook bezochten we Stratford upon Avon, de geboorteplaats van Shakespeare.

Engelse tuinen blijven mooi.....

Mooie vergezichten!

English tea!